i-Website

W szczególności dzieci zawdzięczać takiemu autorowi książek oraz wierszy jak Jan Brzechwa. Narodził się on w 1900 roku. Studiował on na Uniwersytecie Warszawskim, a od 1939 roku zaczął pracę jako adwokat i specjalista od praw autorskich. Był on także wykonawcą tekstów kabaretowych, uznawany jako poeta liryczny należący do kręgu Skamandra. Ta wdzięczność należy mu się za ogromny zbiór książek i wierszy przeznaczonych w większości dla dzieci. Napisał on takie wiersze jak: "Tańcowała igła z nitką", "Kaczka dziwaczka", "Pan Drops i jego trupa" oraz wiele innych. Jego prawdziwym nazwiskiem było: Jan Wiktor Lesman. Nazwisko jakie używał jako poeta wynikało z powiązań z Bolesławem Leśmianem. Zasłynął on także z interpretowania tekstów rosyjskich. Przykładem tutaj mogą być dzieła A. Puszkina, Siergieja Jesienina ,a także W. Majkowskiego.

We współczesnej literaturze z pewnością każdy z nas kojarzy takiego twórcę poezji, dramatopisarza i prozaika jakim jest Tadeusz Różewicz. Urodzony w 1921 roku w Radomsku. Ze względu na nie za dobrą sytuację finansową w 1938 roku był zmuszony przerwać pobieranie nauki w szkole średniej. Na przełomie lat 1939-1943 był pracownikiem fizycznym. Później pracował w redakcji czasopisma "Czyn Zbrojny". W 1942 roku pomyślnie ukończył kurs szkoły podchorążych. Po zakończeniu II wojny światowej postanowił ukończyć szkołę średnią i podjąć studia na kierunku: historia sztuki, na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1948 roku postanowił zamieszskać we Wrocławiu. Wiersze jego przedstawiały tematykę zarówno wojenną jak również powojenną. W niektórych jego utworach literackich umieścił elementy realizmu razem z groteską. Przykład mogą tutaj stanowić takie utwory literackie jak: "Czerwona rękawiczka" oraz "Równina". Tadeusz Różewicz także jest znany ze współpracy z filmem przygotowując scenariusze do takich ekranizacji jak: "Trzy kobiety", "Miejsce na ziemi", "Głos z tamtego świata", "Piekło i niebo" i wielu innych.

Współczesność nie jest obojętna na wymowę w prozie i poezji, dlatego w naszym dorobku znajduje się wielu wybitnych poetów. Do nich zdecydowanie należy poetka i krytyk literacki - Wisława Szymborska. O jej ogromnym dorobku literackim świadczy chociażby to, że w 1996 roku została laureatką Nagrody Nobla. Szymborska urodziła się w miejscowości: Bnin. Od 1945 roku rozpoczęła studia na polonistyce i socjologii w Uniwersytecie Jagiellońskim. W redakcji "Życia Literackiego" spełniała funkcję kierownika przez kilka lat. Znane są wiersze tej poetki takie jak: "Wołanie do Yeti", "Sól", "Sto pociech", "Wszelki wypadek", "Wielka liczba", "Ludzie na moście" oraz "Koniec i początek". Jej twórczość nawiązuje do doświadczeń poezji XX w. i tradycji humanistycznej. Znajdują się tam takie charakterystyczne detale jak: precyzja słowa, posługiwanie się ironią i paradoksem a także przetworzone poetycko treści filozoficzne.

Najwybitniejszym pisarzem polskiego oświecenia był Ignacy Krasicki. Narodził się on w 1735 roku - poeta, prazaik, dramatopisarz i publicysta. Uczył się w kolegium jezuickim znajdującym się we Lwowie i w seminarium duchowym w Warszawie. W 1759 roku rozpoczął studia uzupełniające w Rzymie. Na przestrzeni lat 1763-1764 był sekretarzem interrexa prymasa W. Łubieńskiego, gdzie później znalazł się w najbliższym otoczeniu króla Augusta Poniatowskiego. To ten właśnie poeta był uczestnikiem tzw. obiadów czwartkowych, które gromadziły elitę kulturalną na dworze. Przyczynił się on także do prowadzenia w ówczesnych czasach najważniejszego czasopisma społeczno-politycznego. W późniejszym okresie nawiązał on także dobre kontakty z królem Fryderykiem Wilhelmem II. Ignacy Krasicki opowiadał się po stronie klasycyzmu oraz racjonalizmu. Jego wiersze to m.in. "Hymn do miłości ojczyzny", "Pieśń na dzień 3 maja 1792", oraz wiele bajek i satyr.

Jednym z najbardziej znanych autorów a także wieszczów literatury polskiej jest między innymi Adam Mickiewicz. Dzieła tego wieszcza są zaliczne do bogatego katalogu dzieł, m.in. takich jak: "Sonety Krymskie", "Pożegnanie", "Do Laury", "Do M", "Do Samotności", "Dwa słowa", "Oda do Młodości", "Pieśń Filaretów", "Romantyczność" i wiele innych. W swojej młodości pisał on dzieła, które były przekładem lub przeróbką z Woltera. Pierwszy jego wiersz był wydany w "Tygodniku Wileńskim" w 1817 roku - była to "Zima miejska". Zainicjował on polski romantyzm dziełem wydanym w 1822 roku o tytule: "Ballady i romanse". W następnym z kolei roku stworzył on powszechnie znaną książkę "Grażynę" i "Dziady cz. II i IV", następnie 3 lata później wydał Sonety. Ze swoich podróży zagranicznych "skomponował" 3 tom "Poezji". Na jego dzieła duży wpływ miało powstanie listopadowe oraz jego upadek, w okresie którego stworzył m.in. "Redutę Ordona". Jego ostatnim utworem literackim, którym mógł jak najlepiej się zaprezentować był "Pan Tadeusz".

Trackback URI | Comments RSS